حاج آقا مسئلةٌ

ای که مرا خوانده ای ، راه نشانم بده . (2

hajimasalaton — Tue, 19 Aug 2008 16:19:18 GMT

با سلام خدمت همه شما عزیزان همراه و همیار

می گفت تا حالا دیدی کسی وارد مهمونی بشه ، با صاحب خونه دست و روبوسی کنه ، بعد بگه چقدر بدنم بوی گند می ده ، راه حمومتون از کدوم طرفه تا یه مقدار خودمو نظافت کنم ، راستی لباسهامم کثیفند ، اگه زحمت نیست یه دست لباس تمیز هم برام بیارین......

چشمهامون گرد شده بود که این بابا می خواد چی بگه ، مگه میشه کسی این طوری وارد مهمونی بشه ، اصلا خودش از خجالت به اون مهمونی نمیره ،......

تا دید هممون داریم یه جورایی نگاهش می کنیم ، گفت مهم تر از اون اینه که ، بعضی وقتا این مهمونیها ، هم خیلی اهمیت داره ، هم صاحب خونش خیلی عظمت داره .

پیش خودمون گفتیم ، این که دیگه بدتر . اصلا آدم می خواد تو این مواقع زمین یه دهن باز کنه ، یه جا ببلعدمون.

تو نگاههاش معلوم بود که ذهن ماها رو خونده بود . گفت ببینید آقاجان ، یه مهمونی بزرگ در راهه. هم صاحب خونش خلی عظمت داره ، هم خود مهمونیش خیلی مفصله . تا اوجایی که خوابت عبادته ، نفس کشیدنت عبادته ، خوندن یه آیه قرآن ، ثواب یه ختم قرآن داره و.......

اینا همش نشون دهنده اینه که خیلی تو این مهمونی هواتو دارن ،خیلی خاطرتو می خوان ولی چقدر زشته ، که اصلا حواسمون نیست . با همون آلودگیهای روحمون ، بدون هیچ آمادگی درونی و معنوی ، داریم وارد این مهمونی میشیم و خیلیهامون به خودمون قول اینا می دیم که تو شبهای قدر توبه کنیم ، و آیا این زشت نیست.....ماه شعبان گذاشتند برای اینکه آماده کنی خودتو ، شستشو بدهی جانتو ، معطر کنی درونتو ......

حالا فهمیده بودیم چقدر تو مثالش نکته سنجی های ریزی کرده بود و ماها غافل بودیم. تا اومدیم از پیشش بریم ، گفت : اما نکته آخرم بهتون بگم ، دیدین تا می خواین برین مهمونی ، بزرگترها ، بچه ها را نظافت می کنند ، لباس قشنگاشونو بهشون می پوشونن ، عطر بهشون می زنن ، خوش تیپشون می کنن ، که اگه می خواست خودش این کارها انجام بده ، یه صدمشم از پسش بر نمیومد . حالا می خوام بهتون بگم ، نزدیکای ماه مبارک رمضونیم ، خودمون که بعیده بتونیم کاری بکنیم ، کلیم امتحان کردیم خودمونو ، آخرش رفوزه شدیم . بیاین دستمونا بزاریم تو دست بزرگترامون ، اونایی که بهتر از ماها راه را بلدند ، اصلا خودشون این مسیر را به درستی رفتند و رسیدند و از شهد شیرین حضور چشیدند .

هر کدومتون ممکنه با یکی از حضرات معصومین (علیهم السلام) بیشتر رابطه معنوی برقرار کنه ، یکی با حضرت زهرا ، یکی با امام رضا، یکی با امام حسین و....سعی کنید تو این ایام یه پل ارتباطی بزنید ، حالا یا به زیارتشون برین یا تو شهرتون که هستین یه انسی باهاشون برقرار کنین و بهشون بفرماین که شما بزرگ مایین ، نسبت به ما مهربونید ، دست ما را بگیرین و .........

الان ما هم اومدیم کنار امام رضا ( علیه السلام) ، همین حرفا را بزنیم ، اومدیم بگیم ما ناتوانیم و شما توانا، اگه شما هم ، با ما همراهین ، یا علی، دلتونو پرواز بدین به مشهد ، سحرها دور ضریح نورانی آقامون علی بن موسی الرضا طوافی بدهیم و این جمله را تکرار کنیم :

یا علی ابن موسی ایها الرضا یابن رسول الله یا حجه الله علی خلقه یا سیدنا و مولانا انا توجهنا واستشفعنا وتوسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا.یا وجیها عند الله اشفع لنا عند الله.

ای که مرا خوانده ای ، راه نشانم بده . دعاگوی همه شما خوبانم هستم.

ای که مرا خوانده ای ، راه نشانم بده .

hajimasalaton — Fri, 15 Aug 2008 00:29:18 GMT

با سلام و عرض ادب خدمت شما بزرگواران

داشتم ، کوله بارمو جمع می کردم ، که عزم خداحافظی با تک تک شما گرامیان داشته باشمو ، کمی سر به گریبان خویش ببرمو ، از این ایامی که یکی یکی داره میاد و می گذره ، یه کاری بکنم . به یاد اون حرف استاد اخلاق افتاده بودم که می فرمودند: یه روز تابستون که هوا خیلی گرم بود ، یه بنده خدایی تموم سرمایشو داده بود ، یخ خریده بود . تو کوچه ها حرکت می کرد و داد می زد و التماس می کرد : آی کسی هست ، سرمایمو بخره ، سرمایم داره آب میشه.......آره به خدا قسم. خدا یه سرمایه ای به تک تک ما داده به نام عمر و آفتاب زمونه داره اونو آب می کنه . یکی ۱۸ سال ، یکی ۲۵ سال ، یکی ۳۰ سال. و ترس از این دارم که تموم سرمایم آب بشه و چیزی دستمو نگیره.

به قول خواجه حافظ شیرازی:

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش کی روی ، ره زکه پرسی ، چه کنی ، چون باشی

ولی ، همین طور که تو فکر تعطیلی وب بودم ، به قلبم نفحه ای الهام شد ، که آنان که می خواهند بروند ، باید حسینی بروند ، یعنی با رفتنشان ، شوری به پا نمایند و با شعور ، ماندگاری داشته باشند و دیگران را نیز نگه دارند وگرنه نامی به غیر از شانه خالی کردن از مسوولیت ، چیزی نمی توان آن را نامید. ولیکن اگر این آمادگی را نداری، باید زینبی بمانی و با مصائب ها ، دوری ها، چشم به راهی ها ، بمانی و صبری جمیل نمایی و خود را ثابت قدم بگردانی و دیگران را نیز پابرجا . ( ...وتواصوا بالحق و تواصوا بالصبر.)

اله من ، تو خود آگاهی از احوال درونم . ماه رجبت گذشت و نیمی از ماه شعبان . این بنده ات را ببخش و به حریمت راهی عنایت کن.

بزرگ من ، این بنده کوچیکت را دستگیری کن ، وگرنه به زیر دست و پای نفسم له خواهم شد .

قربونت بشم ، ببخشین خودمونی حرف می زنم ، ولی خودت منو بخر . درسته چیزی تو چنته ام ندارم ولی حسینت را خیلی دوست دارم و خودم را منتظر فرزندش حضرت سید مهدی (علیهما السلام) می بینم.

مهربونم ، خودت کمک کن که این بنده ات ، از گمراهی یا سردرگمی در امون بمونه و بتونم کاری کنم ، که تو می خواهی ، نه آنچه که خود می خواهم.

عزیزم ، ای از همه به من نزدیک تر و دلسوزتر . ای که مرا خوانده ای ، راه نشانم بده .

#### ازدواج موقت کیلوی چند ؟ ####

hajimasalaton — Sun, 03 Aug 2008 16:23:18 GMT

با سلام خدمت شما یاران و همراهان همیشگی

اول یه عذر خواهی کنم به خاطر اینکه نظرات شما عزیزان ، حدود دو هفته ای نمایش داده نشد ، اونم به خاطر مسافرتی بود که در این چند روزه پشت سر گذاشتم. (قم ، ساوه ، زنجان ، تبریز ، سرعین ، اردبیل ، آستارا ، رضوانشهر ، رشت ، رودبار و....اصفهان) . خیلی شد نه ، بابا یه ایرانگردی در شمال کشور داشتیم دیگه. جای همتون خالی . در حدیثی از امام علی (علیه السلام ) این گونه نقل شده : سافروا تصحوا . مسافرت کنید تا زندگی شاداب و سالمی داشته باشید. خوب بگذریم.

ما هم هر دفه یه فیلمی داریما . از مسافرت که برگشتیم تا صفحه نظرات وب را باز کردم ، دیدم چه خبره . یه نگاهی به آمار بازدید از وب انداختم ، مشاهده کردم برخی روزا تا حدود ۵۰۰ بازدیدکننده به وب سر زده .

وقتی نظرات را نگاه می کردم ، دیدم دوباره شیطنتی علیه وب صورت گرفته ، که تازگی نداشت . اما مطلبی که خیلی برام قابل توجه بود این بود که در میان نظرات ، نام شبکه ماهواره ای پارس نیوز (حزب مشروطه ایران ) به چشم می خورد که در یکی از همین روزها حدود یک ساعت از برنامه ماهواره ای خودشو ، به این مطلب اختصاص داده و بسیاری از وبلاگهای ضد نظام نیز با تبلیغات بسیار فراوان ، به خیال خودشون سوِ‍ژه مناسبی را پیدا کرده اند . زهی خیال باطل . یاد این ضرب المثل معروف افتادم : شتر در خواب بیند پنبه دانه گهی لف لف خورد ، گه دانه دانه .(البته با عرض شرمندگی از جناب شتر که اینها را به ایشان تشبیه کردم ).

و اما اینکه موضوع این همه گرد و خاک کردن چی بوده ، گوشه هایی از مطالب سراسر کذب اونا را براتون نقل می کنم ، خودتون قضاوت کنید.(البته اجازه بدین کمی شفاف و بدون سانسور مطالب را ذکر کنم ، تا به احمقانه بودن مطالب و کودن بودن مجریان این پروژه بیشتر پی ببرین.)

به این می گویند یکی شدن شریعت و سیاست: برای رفاه هر چه بيشتر برادرانی که جهت زیارت به پابوس امام رضا مشرف ميشوند و برای اینکه در طول اقامت در مشهد مقدس بتوانند غرایز جنسی خود را از راه حلال ارضا کنند استان مبارکه رضوی اقدام به ایجاد مرکزی برای صيغه خواهران باکره و مطلقه نموده است

حزب مشروطه ايران:
استان مبارکه رضوی
برای رفاه هر چه بيشتر برادرانی که جهت زیارت به پابوس امام رضا مشرف ميشوند و برای اینکه در طول اقامت در مشهد مقدس بتوانند غرایز جنسی خود را از راه حلال ارضا کنند استان مبارکه رضوی اقدام به ایجاد مرکزی برای صيغه خواهران باکره و مطلقه نموده است. دفتر اصلی این مرکز در داخل حرم مطهر جنب ورودی اصلی نقاره خانه واقع شده و سرپرستی ان حاج اقا کریمی صاحب وبلاگ حاچ اقا مسيله بر عهده دارد. مدت صيغه بستگی به ميزان اقامت زایر در مشهد دارد . برای صيغه های 1 روزه تا یک هفته برادران ميتوانند از محلها یی که برای اجاره حرم مطهر در اخثيار انان ميگذارد استفاده کنند. برای صيغه بيشتر از یک هفته تهيه جا بر عهده خود برادران است. مبلغ صيغه برای خواهران باکره 70000 تومان برای یک هفته و برای خواهران غير باکره بستگی به سن انان دارد.

برای هر صيغه مبلغ 30000 تومان جهت واریز به ضریح مطهر دریافت ميگرددکه رسيد ان توسط سرپرستی استان مبارکه صادر ميگردد. ضمنا از کليه خواهرانی که داوطلب این امر خير هستند و مایلند علاوه بر کسب فيض معنوی یعنی ایجاد شرایط مطلوب برای اینکه برادران زایر بدون به حرام افتادن و با خيال راحت زیارت کنند و هم اینکه خود درامدی به دست اورند ميخواهيم مشخصات خود را شامل سن ،شغل به همراه یک قطعه عکس تمام قد به ادرس دفتر امور صيغه واقع در صحن ازادی واقع در ضلع شرقی حرم مطهر ,حجره جنوب غربی حنب رواق شيخ بهایی حرم ارسال کنند.
http://seyyedanjavi.persianblog.ir

http://hajimasalaton.blogfa.com

تا این مطالب را خواندم به یاد حدیث معصوم افتادم که فرموده اند : ستایش مخصوص اون خدایی که دشمنان ما را از احمقان قرار داد . به راستی با کدوم عقل سلیمی ، اینا وقت یک ساعت شبکه ماهواره ایشون را به یه مطلب پوچ و واهی اختصاص می دهند . تازه برام جالب بود که عزیزان فهمیده و نکته سنج ، برخی از نشونی وبلاگهای اونا را که برام ایمیل یا در ستون نظرات قرار داده بودند نظاره کردم ، برخی از اونا تا دو ، سه صفحه تحلیل پیرامون این خبر نوشته بودند ، تازه یکی از این نویسندگان در معرفی خودش نوشته ، دکترای تحلیل مسایل سیاسی از آمریکا. اون وقت میرن ، از قبرس میارن.(چقدر علافند اینا و چقدر ساده و نفهم تر، اونایی که تازه پای این شبکه ها می نشینند و مطالبشون را باور می کنن. شاید باورتون نشه ، ولی تو این چند وقته ، آی دی و ایمیل و نظرات خصوصی در وبلاگم از پیام اونایی که باور کردن ، گوش فلک را کر کرده .

هر چند نمی خواستم ، فضای وبم را با این مطالب مخدوش کنم ولی به اصرار بسیاری از مخاطبان و دوستان در ستون نظرات خصوصی ، جهت روشن شدن موضوع این مطالب را نگاشتم.البته اینو هم عرض کنم که عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد ، و ما هم با خیلیا از این طریق آشنا و رفیق شدیم.

اجازه بدین در پایان حداقل مزین کنم این پستم را به حدیثی از امام رضا (علیه السلام) : برترین مرتبه خرد ، خودشناسی است .

آری هر کس خود را شناخت ، سرمایه عمر گرانبهایش را به کمترینها نمی فروشد. (تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل)

در این ایام که همه راهی کوی عشقند ، ما هم با یکی از گروههای فرهنگی راهی مشهد مقدسیم . به یاد همتون هستم و کلاف دلتون را ، گره کوری به پنجره های نورانی ضریح مطهر می زنم.

بنازم چشم مستت را ، چه خوش صید دلم کردی

که کس آهوی وحشی را از این خوشتر نمی گیرد.

تبسم حضرت زهرا (سلام الله علیها ) بدرقه راهتان.

حضرت امام فرمودند که انقلاب را به تموم دنیاصادر می کنیم ولی آقایان یه مقدارشم برای خودتون بزارین.

hajimasalaton — Sun, 20 Jul 2008 21:24:18 GMT

با عرض سلام و کلی دلتنگی دوری از شما.

از اینکه تو این چند وقته نتونستم از طریق وبلاگ و آی دی یاهو مسنجرم در خدمتتون باشم ، کلی خجالت زده ام .

این مطلب که می خوام بنویسم، یکی از اون پست هاییه که منو خیلی رنجونده ، و از اونجایی که همه ما مامور به وظیفه ایم و باید فریادی بزنیم و برخی از مسولین ، وبلاگ ما را مورد عنایت خودشون قرار می دهند ، تصمیم گرفتم تا در این چند سطر ، دل پاره هایی را بنویسم. به امید گوش شنوا .

این روی سکه.

جشنواره ها ، همایش ها ، سمینارها ، هم اندیشیها ، میزگردها، .....ها ، که خدا را شکر از این عناوین کم نداریم ، در گوشه ، کنار شهر و حتی تبلیغات تلویزیونی به چشم می خورد و جالب اینجاست که همه با موضوعاتی شبیه : جوان و آرامش درونی ، جوان و بحران هویت ، جوان و انس با خدا و ......... آمده اند تا دست این جوان فلک زده و دور افتاده از معنویت و تهی از تفکر را ، به قله سعادت و خوشبختی برسانند و چه هزینه های هنگفت چند صد میلیونی که از پذیرایی و آداب و تشریفات این گونه جلسات ، حیف و میل نمی شود .(البته شما بخوانید ، در جای خودش مصرف می شود.)

آخر الامر این جلسات نیز که به غیر از یک بیلان و گزارش چند صد صفحه ای ، چیزی عاید این جوون نیازمند ، در به در ، محتاج ، عقب افتاده از معنویت و مکارم اخلاق نمی شود . البته این نوع جوون از عینک مسوولین برگزار کننده ، دیده می شود.

تازه اینها جشنواره های مربوط به امور معنوی و فکری جوونهاست . وگرنه بزنیم به تخته ، پیرامون کنسرتها و جشنواره های ورزشی و جشنواره های هنری و .....که خدا را شکر کم نداریم . نمی گم نباید باشه ولی والا به خدا قسم یه مقدار تعادل در رفتار داشته باشیم. به قول اون بزرگ می فرمود : حضرت امام خمینی گفتند :انقلابمون را به تموم دنیا صادر می کنیم ، ولی قرار نبود همشو صادر کنیم و چیزیشو برا خودمون نزاریم.

آن روی سکه .

روز ثبت نام اعتکاف فرا رسیده ، ازدحام جمعیت به طوریه که آدم به یاد روز محشر با اون اوصافش می افته. از ساعتها قبل اومدند نوبت گرفتند ، که نکنه یه وقت از جمع معتکفین جا بمونند . تو یه نگاه اجمالی می بینی ، اکثریت را نوجوونها و جوانهای بین ۱۸ تا ۳۰ سال تشکیل دادند .

هنوز ۵ ساعت نگذشته ، می بینی اعلام میکنند ظرفیت تکمیل شد . ۴۰۰۰ هزار نفر ثبت نام نموده اند و هنوز بسیاری دیگه در انتظارند. گریه ها شروع می شه ، خواهشها و التماس هایی که برخی مواقع انسان را شرمنده و خجالت زده میکنه.و چه صحنه های رقت باری که از ناامیدی جوونها نمیشه وصف کرد ولی کاری از دستت بر نمی آید.

به راستی اون موضوعات سمینارها با این نوع اقبال جوونها با هم جور در میاند ؟؟ آیا اون سمینارها تونسته این قدر تاثیر داشته باشه ؟؟؟ آیا نمی شد هزینه های اون سمینارهای کذایی را صرف این کرد که مکانهای بیشتری بتوانند پذیرای خیل جوونهای عاشق و با محبت باشند . اصلا باید کیو ببینیم ، که نخوایم برامون سمینار تشکیل بدهند و کلی پول و مول را به اسم منه جوون اسراف کنن ،تازه کلی هم به سرمون منت بزارند، آخرشم....... به راستی که جشنواره ها و میزگردها منو خیلی متحول کرده و به خدا رسونده ، شما را نمی دونم.

تازه درد اینجاست که تو اون جلسات هم اندیشی زیر باد سرد فن کوئیل ها ، با نوشیدن انواع و اقسام نوشیدنیها ، به نتیجه هایی می رسند تا دست جوون را بزارند تو دست خدا و تا حالا یکی از اونها هم اجرا نشده ، در حالیکه اینجا می بینید ، جوون با کمال میل داره پول از جیبش میده ، ۴٫۳ساعت وقتشو میزاره توی هوای گرم تابستون ، تا بخواد محلی مناسب برای انس با خدا و چشیدن لذت محبت را پیدا کنه.به راستی آقایان خدمتگذار به کجا چنین شتابان.

برخی از مسوولین ما هنوز جوونهامونو نشناختند ، شاید به صلاح باشد که نشناسند ، چرا که اگر بشناسند ، بسیاری از در های سمینارها و جشنواره ها و .....تخته می شه و آقایون جایی را برای عرض اندام پیدا نکنند .

سوئ مدیریت نهادهای فکری و فرهنگی ما اگر اصلاح نگردد ، به عوض اینکه سکو های پرش و صعود برای من جوون فراهم کنه ، تازه موانعی را نیز .......

در ایام اعتکاف ، ماه مبارک رمضان ، جلسات عزاداری آقا اباعبد الله الحسین و بسیاری از مناسبتها ، می بینید که جوونها بسیار جلوتر از مسوولین حرکت می کنند و خدا کنه این نکته را هر چه زودتر بفهمند آنهایی که باید بفهمند.

اگر در خانه کس است ، یک حرف بس است.

دعاگوی همه شما هستم ، شما هم فراموشمون نکنین .

خواستم کمی با خود آشتی کنم ، نیاز به خلوت داشتم به اعتکاف رفتم.

hajimasalaton — Mon, 30 Jun 2008 13:49:18 GMT

با سلام خدمت شما عزیزان و خوبانم

هنوز نیومده باید بروم چون باید برنامه ریزی برنامه های فرهنگی معتکفین مسجد حکیم اصفهان را انجام بدم، ولی حیفم اومد تا نکته ای را باهاتون در میون نزارم.

ماها نسبت به کاری که داریم انجام میدیم ،اگه شناختی نداشته باشیم ، نمی تونیم اون طور که باید و شاید ، از اون کار لذت و استفاده ببریم. حالا هر کاری می خواد باشه ،حتی همین وبلاگ نویسی.

چرا این مطلب را دارم عرض می کنم ،به خاطر اینکه در برخی از مواقع ، نه اینکه استفاده ای نمی کنیم بلکه متضرر هم می شیم.

به یکی از این موارد که تا چند روز دیگه ، بهش برخورد می کنیم اشاره می کنم: اعتکاف ، مقوله ای است که در این چند سال اخیر با اقبال چشمگیر ، در بین جوونها روبرو شده و این جای شکر داره ولی متاسفانه فرهنگ صحیح اعتکاف و معنای حقیقی اون درست تبییین نشده است.

جالب این جاست که اعتکاف به معنای دوری گزیدن ازامور کم اهمیت است تا فرصتی پیدا شود که به مسایل مهم تر زندگیمون بیشتر فکر کنیم . خلوتی مهیا گردد تا بتوانم خودم را بیشتر زیر و رو کنم تا بفهمم ، کی هستم ، چرا آمده ام و چیکار باید بکنم.........

اما متاسفانه برخی مواقع ، وقتی به میون معتکفین میریم می بینیم ، موضوع برعکسه . برخی از جوونها دارند با موبایلشون بازی می کنن ، برخی گعده گرفتند و اعتکاف را فراموش کردند ، ویا اینکه صدای آرامش بخش خر و پف گوش همه را می نوازهدیگه این آخریا هم که لب تاب وارد میدان شده ، البته تو پرانتز باید عرض کنم که بنابر گزارشات رسیده ، تو قسمت خانومها هم که و یاو ........اگه قرارمون این بود که خلوتی برگزینیم و چرتکه ای از احوال خویش بیاندازیم پس.......

یه مطلبی را در پست پایین میارم که مربوطه به اعتکاف پارسال هست که قبلا در وبم نوشته بودم ، تا موضوع بیشتر براتون روشن بشه.

به امید اینکه در هر لحظه از زندگیمان ، آنجایی که باید قرار داشته باّشیم ، حضور پیدا نماییم.

در میان جوونهای معتکف ، که با قلبی سرشار ازمحبت الهی گرداگرد هم جمع شده اند ، دعاگوی همه شما خواهم بود. به امید رسیدن و چشیدن از دریای محبت و عطوفت الهی.

از اعتکاف تا پیتزا ( پلی بین سنت و مدرنیته )

hajimasalaton — Sun, 29 Jun 2008 08:13:18 GMT

دم دمای تابستون بود . داشتم برنامه ریزی برای تابستون و کلاسهای تابستونم می کردم که همریش (باجناق) عزیزم گفت : امسال هم میای کمکمون برای کارهای فرهنگیه اعتکاف.؟

حرفی نداشتم ، چون پارسال خیلی از معنویت جوونهایی که معتکف شده بودند استفاده کرده بودم . هر چند خود من معتکف نبودم......

البته امسال کمی دیر رفتم . آخه اومده بودند مسجد حکیم اصفهان را برای خانمها و مسجد امام اصفهان را ویژه برادران قرار داده بودند و طبق سالهای پیشین باید مسجد حکیم می رفتم ولی با شرایط ویژه.......

صحبت در این رابطه بسیار زیاده . انشائ الله در فرصت دیگه ای . غرضم از نوشتن این سطور مطلبی است که الان به اون اشاره می کنم.

یه شب از محل استقرارمون برای سخنرانی در جمع معتکفین مسجدالمهدی مرداویج حرکت کردم . داخل مراسم شدم و .......

وقتی از مسجد می خواستم خارج شوم ، دیدم یه خانمی در به در به دنبال فرزندش میگرده و از این و اون پرس و جو میکنه. کمی حساس شدم . حتما این مادر کار مهمی با دخترش داره که این طوری در آب و تابه .خلاصه تا اومدن ماشین را آماده کنن ، ما هم به راز این مادر پی بردیم.

به برادران انتظامات گفت : دخترم از محل اعتکاف با تلفن همراهش زنگ زده که مامان من دلم هوس پیتزا (شما بخوانید کش لقمه) کرده ، منم براش درست کردم و حالا می خوام براش ببرم........

تو ماشین تو فکر بودم . چه جالب بین سنت و مدرنیته هم میشه جمع کرد. اعتکاف و پیتزا.

پیش خودم گفتم : فلسفه اعتکاف همینه ؟بهمون گفتن بیاین کمی دوری از دنیا را تجربه کنید ، یه فرصتی پیدا کنید تا کمی به خویشتنتون برسید (یعنی یاد بگیریم کمی احوال پرسی از خویشتن کنیم) ، بیاین تا کمی انس و لذت مناجات با خدا را دراین دنیای پر از هیاهوی کاذب تجربه کنید . آخه ما که بیش از ۳ روز قرار نیست معتکف باشیم .پس اونایی که یه عمر دلشون را معتکف حضرت حق کردند، چه کرده اند.

نزدیکیهای مسجد حکیم که رسیدم ، دیدم یکی از رفقامون با اعصاب خوردی داره میاد .گفتم : چی شده حاجی؟؟ دیدم هم می خواد بخنده ، هم می خواد گریه کنه.

گفت : خاموشی داخل را جهت استراحت و آماده شدن برای سحر زدند و کسی را از بیرون راه نمیدن . یه مادری اومده با گریه و زاری میخواست بره داخل . تا که انتظامات جلوگیری کرد ، با کلی نفرین و یه قیافه حق به جانبی گفت : از راه دور من برای دخترم پیتزا آوردم ....... رفیقم بهم گفت : فلانی نمی دونم باید بخندم یا گریه کنم . خندم از اینه که بابا هنوز یه روز نشده از خونه دور شدیم.گریم از اینه که اعتکاف یعنی چی؟پس دوری از شیرینی دنیا چی شد؟چرا بی راهه داریم میریم.؟

رفتم توِی فکر . انگار این موضوع جدی است . فلسفه اعتکاف را درست نفهمیدیم .برخی از ماها با رفقامون رفتیم (یه گعده حسابی گرفتیم و کلی عشق و حال در کنار همدیگر داشتیم) ، برخی حوصلمون که سر رفت موبایلهای خودمون را در آوردیم و شروع کردیم به پیامک فرستادن، بعضی هم وسیله بازی خوبی بود برامون ، بعضیام که انواع اقسام خوردنی ها و تنقلات را برای این سه روزشون آورده بودند . در حقیقت اگه بخواهیم این طوری نگاه کنیم یه اردوی سه روزه با حال ........

منکر این نیستم که خیلیها اومدند و استفادشون را کردند . منکر این نیستم ، جوونی که با این شرایط حاد فرهنگی (تهاجم فرهنگی) پا شده اومده اعتکاف، خیلی مجاهدت کرده . ولی رفقا این همه مطلب نیست .اگه کمی دیر به خود بیایم میبینیم اعتکاف و... برا ی هدف دیگه ای برای ما اومده و ما مشغول کار دیگه ای هستیم . پرسشم از شما اینه که آیا با این شرایط می تونیم استفاده مطلوب داشته باشیم؟؟. احتمال این نمی رود تا چند سال دیگه اصلا اعتکاف رنگ و بوی دیگری به خودش بگیره؟

صحبت آخرم اینه : بیایم اگه قراره کاری انجام بدیم ، همون طوری عمل کنیم که ازمون خواستند نه اون طوری که دلمون میخواد. ببینیم رسول خدا فلسفه آن را چه بیان کرده است ؟ خود رسول خدا و ائمه اطهار (علیهم السلام) چه کاری انجام می دادند.......

بیاییم از این به بعد نسبت به کارهایی که می خواهیم انجام دهیم کمی دقت نظر و عمل داشته باشیم و بحث اعتکاف یه مثال بود تا پند بگیریم برای دیگر کارهای روزانمون. مبعث نزدیکه ، نیمه شعبان همین طور . چند سالیه که به اسم امام زمان ، پایکوبی و ..ص و مختلط شدن دختر و پسر را درخیابونهایمون داریم میبینیم. آیا خوشحالی و جشن و سرور ما نباید حضرات معصومین را خوشحال کنه یا اینکه ما خوش باشیم و کاری به دیگران نداشته باشیم. علامه جعفری که خدایش رحمت کند می فرمود: بخندیم ولیکن سرمایه خنده ما گریه دیگران نباشد.

خوشا به حال اونایی که به مانند حجت خدا حضرت مهدی عمل می کنند و تبسم حضرت زهرا (سلام الله علیها) را بدرقه راهشان قرار داده اند . دعای به همدیگر را فراموش نکنیم.

این رسم زمونه است ، برا اینکه زیاد وابسته نشی ، یه کم دورت میکنن تا ازشون دور نشی.

hajimasalaton — Wed, 11 Jun 2008 12:49:18 GMT

با سلام خدمت همه شما عزیزان و بزرگواران

از اینکه بنده را مورد محبت خویش قرار می دهید ، سپاسگزارم.

راستیاتش ، چند هفته ایه که مشغول آزمونهای حوزه هستم . الانم از سر درسم فرار کردم ، تا این چند سطر را بنگارم. در کنار حضرت معصومه (سلام الله علیها) ، دعاگوی همه شما خوبانم هستم.

اوایل تیرماه به امید خدا به روز میشم . در ضمن ما را یادتون نره .

ما که خیلی دوستون داریم .

------------------- مگه من چه تحفه ایَم ، که این قدر برایم حریم قائل می شی. --------------------

hajimasalaton — Sat, 26 Apr 2008 20:18:18 GMT

با سلام خدمت شما دوستان عزیز

یادم میاد توی هنرستان خیلی روش حساب باز کرده بودم . هر وقت یه گناهی انجام می شد ، پیش خودم می گفتم :اگه ازم روز قیامت بپرسن چرا گناه کردی ، میگم خوب کارای خوب هم انجام دادم (به یه عبارتی کم در هم) .

تا اینکه ، یکی از روزها ، دلمون هوای خدا رو کرده بود . رفتم به جلسه اخلاق یکی از خوبان اصفهان. (حضرت آیه الله ناصری).

اما عجب روزی بود . با حرفاش زد همه کاسه ، کوزه ها را شکست . کلی به خودم و اعمال خودم می نازیدم . می گفتم اگه دروغ گفتم ، خوب به دیگری هم کمک کردم ، اگه پشت سر کسی حرف زدم ، خوب نمازهامو خوندم ، اگه نگاهم و یا فکرم به جایی که نباید متوجه می شد ، رفته ، خوب روزه هم خیلی گرفتم.اگه...... و حساب و کتاب می کردم و خودمو معاف می کردم و حتی برخی مواقع طلبکار هم می شدم.

ولی تا حدیثو خوند ، انگار یه آب یخ ریخت رو سرم. گفت :در روز قیامت هر کسی سه تا پرونده داره . یکی : پرونده نعمتهایی که خدا به هر کدوممون داده . دوم: پرونده اعمال خوبی که انجام داده ایم. سوم :پرونده اعمال زشت و ناپسند.

پرونده اول را باز می کنن و خطاب به بنده می گویند :خوب در دنیا این نعمتها(چشم ، گوش، بدن سالم، ....مواهب طبیعی و....) را بهت دادیم ، چه کردی ؟ بنده کمی فکر می کنه و با کلی ادعا میگه من این اعمال عبادی (نماز و روزه و... ) را انجام دادم و کلی خوبی (پرونده اعمال خوب) کردم. خطاب می رسه: هر چند توی نماز و روزه هات و بسیاری از اعمال خوبت ، به فکر ما نبودی ولی این پرونده در عوض پرونده نعمتهایی که بهت دادیم . ولی حالا پرونده سوم را میارن جلو . میگن خوب اینا چیه ؟ دروغ ، نگاه بیجا ، خشم بر پدر و مادر و........ اینجاست که دیگه بنده کم میاره. اینجاست که تا اون لحظه کلی ادعا کرده ولی حالا می بینه دستش خالیه و هیچ جوابی نداره.....

تا این حرفا رو این عالم اخلاق می زد ، گفتم خاک بر سرم ، اینا همه برا خودم فلسفه بافی کرده بودم ، خودم را طلبکار می دونستم ، در حالیکه هیچی برای ارائه به خالق مهربانم ندارم. دیگه از خودم ناامید شده بودم .

اين عالم اخلاق هم همين طور كه داشت نقل مي كرد ،اشك از چشمانش سرازير بود . گفت : ولي آقايون ، خانوما ، يه وقت نااميد نشينا . خودش گفته بازم بيا ، مي بخشمت. اصلا جايي ديگه نداريم كه بخواهيم بريم ، هر جا بريم ، آخرش به خودش مي رسيم. اين قدر مهربونه كه ميگه : هنگامي كه بنده گهنكارم به طرفم باز مي گرده ، به ملائكه مباهات مي كنم ، كه ديديد دوباره بنده ام برگشت. آخه خدا جون مگه من چه تحفه اي هستم ، كه اين قدر برايم حريم قائل مي شي .

خداجون بزار از صميم قلب بگم : دوست دارم .

برای حفظ سلامتی معنوی خویش، سعی کنیم تو زندگیمون ، پامونو از گلیممون درازتر نکنیم.

hajimasalaton — Mon, 07 Apr 2008 21:04:18 GMT

با سلام و تبریک مجدد سال نو خدمت تک تک شما دوستان و بزرگواران

بدون مقدمه

همین طور که وارد خیابون شدم ، دیدم یه آقا پسری سوار موتور ، گوشه خیابون ایستاده ، و جوری وانمود می کرد که یعنی منتظرم . اومدم از مغازه سوپری ، کالاهای مورد نیازی که وزیر جنگ ( شما بخونید همسرم) تلفن زدن را خریداری کنم .

بعد از خرید دیدم ، این آقا پسر به دختر خانمی که داشت از کنار خیابون رد می شد ، یه عنایتی فرمود . بعدم سوار موتور شد و رفت به دنبال سوژه .

دیدم این طوری که نمی شه . پیش خودم گفتم: برسم بهش و بگم :عزیز دل برادر ، اینکه رسمش نیست. اگه قرار باشه ، هر کسی به دختر مردم نگاه از روی هوس و کلام آلوده تحویل بده ، باید منتظر باشه ، مادر و خواهر و در آینده دختر خودش هم از این مقوله ها در امون نمونه و .......

اینها تو ذهنم داشت می گذشت ، که دیدم ، آقا پسره داره به من نگاه می کنه و فهمیده که رفتم تو کوکش . ازدور یه ژست حق به جانبی گرفت و اخمشو برد تو همو یه چیزایی زیر زبونی داشت می گفت . دو سه قدمی که به طرفش برداشتم ، سوار موتور شد و یه نیش گاز زد و کُرکُریم می خوند.

کمی که دور شد با ماشین رفتم تا بهش رسیدم ( مشغول مورد عنایت قرار دادن یه نفر دیگه ای بود.) تا پیاده شدم ، رنگ از رخسارش پریده بود . گفتم خدا وکیلی خجالت نمی کشی علاف و تلاف ، هر دفه ای به یه نفر یه چیزی میگی . دیدم اصلا تو این وادیا نیست . می گفت جامعه بد شده ، همه همین طور شدند . یه کم که حرفاشو زد ، دیدم باید با حرفام یه سطل آب رو سرش خالی کنم تا از این حالت گیجی در بیاد ، بهش گفتم :خوب خودت چطوری؟ راستی از مادر و خواهرت چه خبر ؟ خوب هستند؟ ......

یه دفه گفت : خواهر و مادر من؟ به شما چه؟ ببین داری چی میگی؟...

بهش گفتم : چی شد خواهر و مادر تو محترمند ولی خواهر و مادر دیگران باید از لب تیغ حرفای زشت تو بگذرند و بد نیست. اگه واقعا این قدر برات خونوادت مهمّند ، خوب دیگران نیز خونوادشون براشون مهمند.

گفت مگه این خواهر شماست ؟ گفتم این شعرو تا حالا نخوندی : بنی آدم اعضای یکدیگرند.....گفت:حاج آقا اصلا شمارو تو یه قبر می زارن ، منم تو یه قبر . شما خوب ، ما هم بد .دیگه برا چی به ما گیر میدین؟ گفتم درست می گی . شما می تونی الان بری خود کشی کنی یا اینکه سرتو محکم بزنی تو دیوار یا اینکه یه چاقو برداری دست خودتو ببری. چون حق خودته . ولی الان داری به حقوق دیگران لطمه می زنی . پاتو از گلیم خودت بیشتر دراز کردی . وقتی وارد اجتماع شدی فقط تو تنها نیستی ، بلکه باید حقوق همه رو در نظر بگیری . مثله اینکه سوار یه قایق بشی ، بعد شروع کنی سر جای خودتو سوراخ کنی و بگی دیگران حق ندارن چیزی بگن ، چون من سر جای خودمو دارم سوراخ می کنم......

بهش گفتم : تو الان میری ولی یه کم فکر کن ، ببین فرق ما با یه حیوان که عقل نداره چیه؟ اگه میگی همه جامعه بد شدند که من خودم این حرفتو قبول ندارم ، آیا منم باید بد بشم ، آیا مهم این نیست که انسانیت ماها حفظ بشه ، حالا هر کجا که باشیم ؟ این چند صباح هم می گذره ، آیا خدا ما را برای همین آفریده بود ؟ خیلیا به مانند یوسف یا اصحاب کهف یا زن فرعون ویا....بودند که انسانیت خودشونو حفظ کردند ، آیا اونا نمی تونستند به هوس خودشون اعتنا کنند و هرزگی انجام بدهند؟ اما هر چی بود گذشت . زلیخا گذشت ، یوسف نیز گذشت . فرعون گذشت ، آسیه همسر فرعون نیز گذشت . اصحاب کهف گذشتند و اونایی هم که می خواستند حق حیات اینا رو بگیرند که چرا خدا پرستند نیز گذشت. ما نیز هم می گذریم اما بیا جوری زندگی کنیم که بمانیم نه اینکه تمام شویم.

-----------------------

تبصره ۱: این مطالب فقط پیرامون آقا پسرها نیست، بلکه دختر خانم هایی، که متوجه نوع بیرون اومدن و پوششون نیستن نیز هست .

تبصره۲: خدا در درون تک تک ما یه پلیس نامحسوس گذارده به نام نفس لوامه.به اخطارهاش توجه کنیم.

تبصره ۳: اگه می خوایم شخصیت موفقی داشته باشیم ، باید انسانیت خودمون تقویت کنیم نه حیوانیت خودمونو . و در طول تاریخ اونایی موفق بودند که خویشتن را حفظ نمودند نه یله و رها.

خدایا خودت ،دستگیری کن از این بنده ات تا بتوانیم در مسیرت گام برداریم و به توی مهربان نزدیک گردیم . الهی لاحول لی و لا قوه الاّ بقدرتک .

* نمی دونم تا حالا اعلامیه فوت کسی را دیدین ، بزرگ نوشتن : یکسال گذشت .*

hajimasalaton — Mon, 17 Mar 2008 17:47:18 GMT

با سلام و تبریک عید نوروز به همه شما دوستان و عزیزان خوبم.

نمی دونم تا حالا اعلامیه فوت کسی را دیدین ، بزرگ نوشتن : یکسال گذشت .

این روی سکه

آره خدا جون . یک سال گذشت . از جانب تو ، همش خیر و خوبی و ملاطفت رسید. اما نمی دونم از جانب من چی رسید . تونستم به صورت رنجور مادرم ، تبسمی عاشقانه بزنم ، به دستان پدری خسته ولی مهربان بوسه ای بزنم . به نگاه معصومانه کودکی که در کنارم قرار گرفته بود ، لبخندی بزنم ، به سر اون بچه یتیم یا فقیری که جلوی راهم را گرفت و ازم کمکی خواست دست نوازشی بکشم . نمی دونم ولی فکر می کنم خداجون در مقابل این همه لطفی که در این سال بهم کردی خیلی کم میارم . دیدین تا یه نفر فوت می کنه وقتی به سالگردش می رسه ، برا بعضیا میگن خوب آدمی بود ، مشکل گشای زندگیها بود ، ولی برا برخی دیگه ، میگن به خودش خیری نرسوند ، می خوای به فکر ما بوده باشه . حیف نون .( دوستای عزیزم ، یک سال گذشت . مردم چی میگن . اصلا خودم چی می گم.)

آن روی سکه

ولی یه نکته ای خیلی زیباست . در ابتدای سال ، هنگامی که دعای تحویل سال را می خونیم می گیم: یا مقلب القلوب و الابصار....... یعنی خدایا ممکنه غفلت ورزیدم ، ممکنه به جای پیشرفت ، پسرفت کرده باشم ، ممکنه دلم از نور محبت تو دور شده و کینه دنیایی از دوستان و رفقام به دلم نشسته ، ممکنه...

تو بیا و به طراوت طبیعت ، به پاکی گلهای بهاری ، به شفافیت آسمان آبی که از تو اثر پذیرفته اند ، دل مرا آسمونی کن و خورشید محبت را در دلم بدرخشان و منو پاک پاک پاک بگردان .

دوستان ، عزیزان ، بزرگواران ، عید ی سرشار از خیر و برکت همراه با سرور و شادی را برایتان از خدای مهربان ، مسئلت می نمایم و این هدیه نوروزی را از این دوست پذیرا باشین.

یه روایت از امام صادق (علیه السلام) در رابطه با نوروز خوندم ، به دل من که خیلی نشست . شمام اگه دوست داشتین بخونین.

مُعلّى در روز نوروز می گوید : بر امام صادق(ع) وارد شدم. فرمود: « آيا اين روز را مى شناسى؟». گفتم: قربانت گردم! اين روز را فارسيانْ گرامى مى دارند و به يكديگر هديه مى دهند. فرمود: «سوگند به خانه كعبه كه اين، رمزى ديرينه دارد و برايت روشن مى سازم تا آگاه گردى». گفتم: سرورم !آموختن اين امر از شما برايم بهتر از آن است كه مردگان زنده شوند و دشمنانم بميرند.

آن گاه فرمود: « اى معلّى! روز نوروز، همان روزی است كه خداوند از بندگان پيمان گرفت ، او را بپرستند و به او شرك نورزند، به پيامبران و حجت هايش بگروند و به امامان ايمان آورند. اين همان روزی است كه خورشيد طلوع كرد ، بادها وزيدن گرفت و گُل هاى زمين روييدند. اين همان روزى است كه كشتى نوح(ع) بر ساحل جودى آرامش يافت و همان روزى است كه خداوند، گروهى چند هزار نفره را كه از ترس مرگ از خانه ها بيرون رفته بودند زنده ساخت، پس از آن كه آنان را ميرانده بود. اينروز ، روز فرود جبرئيل بر پيامبر اسلام است و روزى است كه پيامبر(ص)، امام على(ع) را بر دوش گرفت تا بت هاى قريش را در مسجد الحرام شكست و در همين روز، ابراهيم، بت ها را شكست. اين همان روزى است كه پيامبر به يارانش دستور داد با على(ع) بيعت كنند و در همين روز، على را براى بيعت گرفتن از جنيان فرستاد. در همين روز، دومين بيعت با اميرالمؤمنين انجام شد. در همين روز بر نهروانيان پيروز شد و ذوالثديه (صاحب پستان) را به قتل رساند. در اين روز، قائم ما و صاحبان حكومتْ قيام كنند و در همين روز، قائم ما بر دجّال پيروز گردد و او را در زباله دان كوفه به دار آويزد. در هر روز نوروزى، ما آرزوى فرج داريم؛ چرا كه آن از روزهاى ما و شيعيان ماست. فارسيان، آن را گرامى داشتند و شما آن را ضايع كرديد.......»