خیلی حالم گرفته . از زمونه خسته شدم . تازه دارم معنای این دعای فرج  را می فهمم: الهی عظم البلائ و برح الخفا.....و ضاقت الارض و منعت السمائ....والیک یا رب المشتکی....

معنای خودمونی دعا اینه که :خدایا بلاها زیاد شده و زندگی برام سخت شده تا اونجایی که دارم به تو شکایت می کنم....

از بعد از انتخابات دیدم چقدر زمونه و تاریخ داره تکرار میشه. یاد زمان امیرالمومنین افتاده بودم و اوج فتنه ها و دنیا زدگی ها.

چقدر کلام شهید بهشتی به جان آدم می شینه : ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت!!!!!!

نمی دونم چی فکز می کنید ولی این روایت منو خیلی به هم ریخته : در ٱخر الزمان آن قدر فتنه و بلا زیاد می شه که خوبای حقیقی از به ظاهر خوبها جدا میشن به مانند بنایی که سنگ های درشت را از سنگ های ریز جدا می کنه.

خیلی ها خوب بودند ، مقدس بودند ، چه تعریفها و تمجید ها از او می کردند ولی حالا ......پناه بر خدا.

خدا را شکر به همراه بچه های دانشگاه صنعتی عازم مشهدم. تو این موقعیتها بهترین راه توسل و پناه بردن به امامان هستش. در زیارت جامعه می خونیم :الکهف الحصین یعنی شما پناه گاه استوارید در مقابل شدائد و سختی ها.

                به یاد همه شما دوستانم هستم. انشائ الله قسمت خودتون بشه.

در پایان عرض می کنم رفقا و دوستان بیایم عاجزانه و خاضعانه بعد از نمازهامون فرج حضرت حجت را از خدا بخواهیم و از این دوران سخت رهایی پبدا کنیم. 

                                                          اللهم اکشف هذه الغمه عن هذه الامه بحضوره

                                                                         به امید دیدارش و لقائش